Nieuws & Updates

De toekomst van Ketaaketighar verzekerd:
Een belangrijke mijlpaal is dat de toekomst van Ketaaketighar, ons kinderhuis, nu verzekerd is.
Sinds juli is er een tweede moeder in huis. Pramila heeft bij een overstroming haar man verloren. Zij woont nu samen met haar dochtertje, Richa, in Ketaaketighar.
Ook Sagar woont in het kinderhuis. Zijn vader is overleden en zijn moeder kan niet voor hem zorgen. Richa en Sagar zijn beide 6 jaar.

Paras, de oudste jongen, studeert gedurende twee jaar “science” aan een college in de naburige stad Tadi. Zijn cursus begint om 6 uur in de ochtend. Dat betekent dat hij al heel vroeg, vaak in het donker, naar school gaat. Meestal op de fiets, maar hij kan ook met een schoolbus. In de middag heeft hij vrij voor studie. Als de kinderen uit school komen helpt hij hen met huiswerk maken.

Werk op het land:
Op het ogenblik groeit er rijst op het land bij het huis. Het landwerk wordt voor een groot deel gedaan door vrouwen uit de omgeving. Zij hebben zo inkomen zodat zij hun kinderen naar school kunnen sturen.
Wij verwachten dit seizoen een goede oogst. Beter dan de opbrengst van de mais. Een groot deel van de mais is verwoest door de neushoorns.

Een fris en veilig huis:
Aan het onderhoud van het huis is hard gewerkt. Het is volledig geverfd. Dat bleek een arbeidsintensief project, omdat ook het houtrot moest worden aangepakt. Het resultaat mag er zijn, het huis is klaar voor de toekomst.

Shree Pragatishill secondary school
Sinds een aantal jaren werken we samen met deze school. Wij helpen een aantal kinderen met financiële ondersteuning. Hierdoor kunnen deze kinderen naar school blijven gaan. We doen dit voor 12 kinderen. Het schoolbestuur bepaalt welke kinderen onze steun het meest nodig hebben. Immers zij kennen deze kinderen beter dan wij en weten ook hoe het leven thuis in het gezin eruitziet. Onlangs hebben de kinderen een nieuw schooluniform, boeken, een rugtas en schoenen gekregen. Zo kunnen ze weer fris aan het nieuwe schooljaar beginnen.

Schooltuin:
Deze zomer is er een schooltuin aangelegd. Zo kunnen de kinderen leren hoe ze bijvoorbeeld groenten kunnen verbouwen. Bijkomend voordeel is dat de groenten ook gebruikt worden voor de maaltijden die de leerlingen op school krijgen. Aangezien niet alle maaltijden door de overheid worden vergoed, is het fijn dat de school dit door de schooltuin wel kan doen.

Met deze nieuwsbrief van NSN willen wij laten zien hoeveel goed werk er samen wordt gedaan. Dankzij uw betrokkenheid en steun kunnen wij de mensen in Nepal een veilige, liefdevolle en kansrijke toekomst bieden.

Een warme groet,
Bestuur van Nederland Support Nepal

Namens de Stichting “Nederland Support Nepal: NSN” zijn Thea en Ida 4 weken in Nepal geweest. Zoals altijd, een vrolijk weerzien met de kinderen. Het is fijn om te zien dat het goed gaat met ze. We hebben altijd nieuw ondergoed bij ons voor de kinderen. Naar het uitdelen wordt reikhalzend uitgekeken.

Van de officiële instanties (SWC en CDO ) hebben we toestemming gekregen om nieuwe kinderen die hulp nodig hebben, op te nemen in huis. Wij vinden dat de verantwoording voor Chamili (de moeder in huis) dan echter te groot wordt. Nieuwe kinderen moeten vooral in het begin veel leren: toiletgebruik, met de goede kleding naar school, haren verzorgd, handen schoon, tanden gepoetst etc. Dan moet er voor schooltijd ook nog dalbath gekookt en gegeten worden. Kortom te veel werk voor één moeder. Wij hopen voor het nieuwe schooljaar in april een extra hulp in huis te hebben. Ons Nepalese bestuur heeft hiervoor de verantwoording.

De binnenkant van het huis is prachtig opgeknapt. Dit jaar moet de buitenkant geverfd worden. Maar eerst moet de muur rondom het gebouw gemaakt worden. Een wilde olifant is dwars door de muur gelopen. Hij was op zoek naar vruchtbare vrouwtjes. Voor ons betekent dat de kosten van de muur, maar voor dorpsbewoners kan dat een leeg aardappelveld of een verwoest huis zijn. Niemand is blij met wilde olifanten die door het dorp lopen. Met toestemming van de regering is de olifant afgevoerd. Maar wellicht is er volgend jaar weer een andere olifant.

Wij zijn zo blij te zien dat onze grond nu gebruikt wordt. De eerste opbrengst van rijst is genoeg voor vier maanden. Tijdens ons verblijf is de mosterd geoogst. Het plan is om straks mais te zaaien en te oogsten.

Raj, de dorpsdokter van Sauraha, heeft samen met de tandarts alle kinderen van het huis gecheckt. Bregje, kleindochter van Ida, die medicijnen studeert en stage liep bij Raj, heeft daarbij geassisteerd. De kinderen waren gezond. De tandarts heeft wat gaatjes gevuld. Een van de meisjes is vroeger geholpen aan schisis (gespleten lip). Haar bovenlip is geopereerd. De tandarts zag dat zij nog een open gehemelte heeft. Dit is heel bacterie gevoelig. Zij moet hieraan geholpen worden. Wij hopen dat de operatie in de vakantie kan gebeuren.

Wij hebben twee meisjes opgezocht die via Ketaaketighar 12 jaar onderwijs hebben gevolgd. Gita heeft onlangs haar bachelor in Kathmandu beëindigd. Zij gaat nu verder met haar master. Sapana volgt in Pokhara een opleiding hospitality en toerisme Deze opleiding duurt totaal 5 jaar. Beide meisjes zeiden dat ze zo dankbaar waren dat Ketaaketighar ze de mogelijkheid heeft geboden om te studeren.

Project: Musahar gemeenschap.
Samen met de Nepalese stichting “Together for Nepal” hebben wij verschillende nederzettingen van de “Untouchbles”, de onaanraakbare bezocht. Zij zijn de allerlaagste in het kastesysteem en leven in onvoorstelbare armoede. In de dorpjes hebben wij gezamenlijk tot nu toe 20 stenen toiletten laten bouwen. Het geld is bijeengebracht door donaties. De bewoners zijn heel blij met de toiletten. Nu zijn ze beter beschermd tegen mannen, meestal Indiërs, die vrouwen en jonge meisjes willen gebruiken in de prostitutie of als slavin. Ze hoeven niet meer in de jungle naar het toilet waar ze het risico lopen gekidnapt te worden. Wij hebben samen afgesproken dat we in de toekomst in een ander dorpje nogmaals een aantal toiletten gaan bouwen.

Wij zien dankbaar terug op ons verblijf in Nepal. Maar ook weten we dat controle en aanwezig zijn belangrijk is. Wij zijn dankbaar voor al uw hulp en belangstelling. Donaties zijn welkom. Ons rekeningnummer is : NL06 RABO 0107679647 t.n.v. Stichting Nederland Support Nepal, Wormerveer.

Danyabad (dank u wel) namens ons bestuur.

Het mooie zomerweer is voorbij. Wij hopen dat u ervan genoten hebt. Onze stichting is de laatste periode volop in beweging geweest. Zo hebben wij afscheid moeten nemen van onze voorzitster Maria die aan de spierziekte ALS is overleden.

Onze penningmeester Anneke en bestuurslid Bettie zijn afgetreden, wij zijn beide dankbaar voor hun inzet van de laatste 20 jaar. Wij hebben 2 nieuwe bestuursleden gevonden namelijk: Judit Hϋmmels die voorzitster is geworden en Kush Bajagai is algemeen bestuurslid die help met onze projecten in Nepal te begeleiden. Ida blijft secretaris en Thea is nu de nieuwe penningmeester.

Omdat wij in Nepal meerdere projecten steunen hebben wij ervoor gekozen om onze naam te wijzigen in Stichting Nederland Support Nepal. Onze doelstelling blijft hetzelfde. Inzetten voor kansarme kinderen en het financieren van projecten die bijdragen aan bestrijding van armoede. Inmiddels zijn aan alle officiële verplichtingen voldaan zoals statuten wijziging bij de notaris, aanmelden bij de Kamer van Koophandel en de naamswijziging bij de bank.

Ons bankrekening nummer is ongewijzigd NL06RABO0107679647 nu t.g.v. Stichting Nederland Support Nepal.

Wij zijn druk bezig om een website te realiseren met onze nieuwe naam maar voorlopig kunnen we deze website nog blijven gebruiken om u op de hoogte te houden van de ontwikkelingen.

De klimaatverandering is ook te voelen in Nepal. Normaal is het regenseizoen eind september voorbij maar nu wordt het land geteisterd door zware regenval. Vanuit de Himalaya stort het water zich in de rivieren en stroomt het water met veel geweld omlaag. Sinds half september had het land te maken met overstromingen en aardverschuivingen, met zware busongelukken en vele doden als gevolg. De laatste week van september heeft het onafgebroken geregend. Nog meer gebieden staan onder water waar onder de Kathmandu-vallei en de laag gelegen Chitwan-regio. Door de aardverschuivingen worden dorpjes en huizen vernietigd.

Bij ons kinderhuis staat het water tot de drempel. De kinderen kunnen niet naar buiten en dus ook niet naar school. Gelukkig heeft Naresh, onze manager, drinkwater, rijst, groenten en medicijnen naar de eerste verdieping gebracht. Wij keken uit naar de eerste oogst van ons rijstveld, maar ook dat terrein staat onder water.

Een van de kinderen, Rohit, is onlangs voor twee dagen in het ziekenhuis opgenomen. Hij had buikklachten en Raj, onze huisarts, vond het beter hem naar het ziekenhuis te sturen. Dat betekent dat Chamili, de moeder, twee dagen voor hem heeft moeten zorgen in het ziekenhuis. Naresh is toen dag en nacht in het huis gebleven. Gelukkig hebben ze niets kunnen vinden bij Rohit en is hij weer terug in huis zonder klachten. Sapana en Manmaya hebben met succes klas 12 beëindigd. Manmaya is inmiddels de trotse moeder van een dochter. Wij zijn trots op Manmaya dat zij ondanks alles toch klas 12 heeft afgerond.

Sapana is nu begonnen met de opleiding hotelmanagement in Pokhara. Verder gaat het goed met de kinderen. Zij zijn allen bevorderd op school. Bij de start van het nieuwe schooljaar hebben alle kinderen een nieuw schooluniform gekregen. De oude schooluniformen waren totaal versleten.

In onze vorige nieuwsbrief hebben wij geschreven over ons contact met George Kanis die zich samen met de stichting Together for Nepal inzet voor de arme Dalitgroep de Musahar. Het eerste project wat aangepakt ging worden waren de toiletten bij hun huisjes. Wij hebben als stichting geld ingezameld om dit project te steunen.

Inmiddels zijn de eerste 10 toiletten gebouwd en gaan we door met de volgende 10 toiletten. Er worden nu ook extra waterpunten gemaakt om de toiletten schoon te houden. Onze steun betekent veel voor deze mensen en ik ben blij dat we samen op deze manier bijdragen aan VEEL betere leefomstandigheden voor deze community.

Als u ons wilt blijven steunen dan zijn wij u heel dankbaar. Danyabad (dank u wel) Namens de Stichting Nederland Support Nepal

Na bijna een maand in Nepal zijn Thea en Ida weer thuis. Het was een drukke, maar ook goede tijd in Nepal. Zij hebben stappen gezet bij het Bestuur van Ketaaketighar in Nepal. De Stichting in Nepal blijft zelfstandig, maar in Nederland gaan we samenwerken met SVSI (Sapana Village Social Impact). Ons bestuur in Nederland zal in de toekomst worden uitgebreid met nieuwe leden.

De National Child Right Councel (NCRC) heeft toestemming gegeven om meer kinderen in ons huis op te nemen. Zij kijken mee welke kinderen meer hulp nodig hebben. Uit ervaring weten wij dat vooral in de eerste periode dat de nieuwe kinderen in huis opgenomen worden, veel extra aandacht nodig is. Na 2 jaar druk zetten op het Bestuur in Nepal zijn we er eindelijk in geslaagd een extra hulp in het huis te krijgen. Wij vinden de taak van Chamili (de moeder in het huis) te zwaar. Zij heeft de zorg voor 12 kinderen. Eten koken, kleding wassen, schoonmaken, de groentetuin bijhouden en ….aandacht aan de kinderen besteden.

Wij hebben genoten van de kinderen en elkaar. De kinderen maken makkelijker contact omdat zij ons steeds terugzien. Ze willen graag een knuffel en proberen ook wat Engels te praten en samen spelen is zo geweldig. Wij zien ook dat goed voedsel en voldoende rust ze groter en sterker maken. Vooral de twee jongste meisjes, Isha en Samatcha (7 en 8 jaar) zijn ondeugend en vragen veel aandacht.

Onze oudste jongens Paras en Aitaram (17 en 16 jaar) zijn prachtige mensen geworden. Wij hebben samen gesproken over hun dromen voor de toekomst en hebben gezegd dat onze Stichting ze ook in de toekomst zal ondersteunen. Klas 11 en 12 volgen terwijl ze in ons huis blijven wonen is mogelijk.

Tot nu toe stond ons contact met de school op een laag pitje. Maar dankzij een Nederlandse vrijwilliger op school, Nick Luiten, is daar ook verandering in gekomen. Samen met twee andere leerkrachten van de school hebben zij ons huis bezocht. En dat heeft indruk gemaakt! Vooral voor de kinderen. Nick was zo onder de indruk dat hij zelfs in zijn vrije tijd met de kinderen kwam spelen en voorlezen. De kinderen hebben net de overgangsexamens achter de rug. Zij mogen nu voor 10 dagen naar huis of familie. Na het Nepalees Nieuwjaar In april beginnen zij het nieuwe schooljaar.

Wij zijn op bezoek geweest bij de nieuwe burgemeester van Sauraha en omstreken. Tot nu toe kende hij ons huis niet. Wist niet van ons bestaan, maar daar hebben we verandering in gebracht. Twee blanke dames om half 9 in de ochtend op bezoek, maakt indruk.

Wij waren blij te zien dat ons huis binnen is opgeknapt. De muren zijn vrolijk geschilderd in de kleuren blauw, wit en roze. En overal hangen nieuwe gordijnen. Nu moet de buitenkant nog opgeknapt worden. Maar dat gaat einde van het jaar gebeuren. Eerst moet de regentijd en de zomer voorbij zijn.

In Kathmandu hebben wij George Kanis ontmoet. Een kinderboekenschrijver, woonachtig in Amsterdam en is voor 5 maanden in Nepal. Hij heeft ons in contact gebracht met een heel arme bevolkingsgroep aan de grens met India, de Musahar. Een grote groep van deze bevolking zijn de “onaanraakbaren”. Ook wel de Dalits genaamd. Zij leven in arme, kleine hutjes met een lemen vloer. In de regentijd komt het water binnen. En daar leven dan de kinderen, weinig of geen eten en niets aan hun voeten. Maar ook geen toilet. Hun behoeften moeten zij doen in de jungle. Ook ’s nachts. En daar leven slangen! Maar… een groter gevaar zijn ongure mensen die kinderen of jonge mannen/vrouwen kidnappen. Zij worden te werk gesteld als slaaf of moeten werken in de prostitutie. Tot nu toe zijn zo al meer dan 10.000 geregistreerde kinderen of jongvolwassenen verdwenen.

Deze groep heeft nagenoeg geen contact met anderen hulpinstanties. Een jonge Nepalees heeft ervoor gekozen zich in te zetten voor deze kinderen. Wij willen hem daar graag bij helpen. Wij hebben beloofd dat onze Stichting geld inzamelt voor toiletten. En….. volgend jaar gaan we het project bezoeken.

Voorlopig is ons werk niet klaar in Nepal. Als u ons wilt steunen dan zijn wij heel dankbaar. Ons banknummer is: NL 06 RABO 0107679647 t.n.v.Stichting Ketaaketighar Lisse.

Danyabath (dank u wel.) Het bestuur Ketaaketighar

Nog maar kort geleden zijn wij opgeschrikt door het bericht van weer een aardbeving in Nepal met een kracht 6,6. De beving vond plaats in het noordwesten van Kathmandu. Het was de zwaarste aardbeving sinds 2015. Veel doden en gewonden zijn te betreuren. Het leven van de mensen in Nepal is wel heel zwaar. Van Naresh , ‘de oom in het kinderhuis’ hebben we gehoord dat het huis ongedeerd is. Het dorp heeft wel lichte bevingen gevoeld, evenals in de hoofdstad Kathmandu.

In onze laatste nieuwsbrief hebben wij geschreven over een mogelijke fusie met Stichting Nepal. Het bestuur van Ketaaketighar Nederland heeft inmiddels besloten niet door te gaan met deze Stichting. Wij willen het beste voor de toekomst van onze kinderen in Nepal. Ons vertrouwen in Stichting Nepal is door meerdere beleidsvoorstellen geslonken. Wij gaan voorlopig door als zelfstandige Stichting Ketaaketighar.

Thea en Ida hebben in oktober het kinderhuis bezocht. Het blijft altijd een speciale ervaring. Maar deze keer heeft vooral het weer indruk gemaakt. Het was meer dan dertig graden en de luchtvochtigheid was enorm hoog. Wij liepen door het dorp met een klein handdoekje om ons transpiratievocht op te vangen.

Wij hebben een goed gesprek gehad met ons bestuur in Sauraha. Afspraken zijn vernieuwd en het wederzijds vertrouwen is goed. Bij onze rondgang door het huis hebben we divers achterstallig onderhoud gesignaleerd. We hebben dit aangekaart en er wordt nu aandacht aan besteed.

De kinderen in het huis gaan met plezier naar school. Daar krijgen ze ook Engelse les. Maar toch zijn ze heel verlegen om met ons te praten. Twee jongens, Adam en Sachin, waren wat vrijer en deden hun best wat te vertellen.

Gelukkig zien wij dat zij genieten van onze aanwezigheid en vooral als we met ze naar de rivier gaan en ze trakteren op een ijsje. De oudste in het huis is nu Paras. Hij zit in klas 9. Nog één schooljaar en dan moet hij kiezen, studeren of werken. Ketaaketighar is bereid om een vervolgstudie te betalen.

Het gaat goed met de kinderen. Binod heeft klas 10 met succes afgesloten. Hij wilde graag studeren, maar zijn familie in de Chepang had besloten dat hij moest trouwen. Hij moet nu geld gaan verdienen, dat is erg moeilijk. Jammer, maar op deze beslissing heeft het bestuur in Nepal geen invloed.

Wij hebben contact gehad met de meisjes, die studeren in klas 12. Zij zijn zeer gemotiveerd. Wat zij gaan doen na klas 12 weten wij nog niet. Een baan in het onderwijs is mogelijk, of naar de universiteit, of naar het buitenland. Japan, Zuid-Korea, of het Midden -Oosten. Hopelijk blijven ze in Nepal, dat zou helpen bij de ontwikkeling van Nepal.

Stichting Ketaaketighar wil graag alle trouwe sponsoren bedanken voor de steun aan ons project. Wij zien de positieve ontwikkelingen bij het onderwijs en de gezondheidszorg, maar hulp blijft nodig.

Namens het bestuur van de Stichting, Ida Dedding, Secretaris

Stichting Nepal.

De Nederlandse Stichting Ketaaketighar heeft ervoor gekozen om binnen de Stichting Nepal verder te gaan. Stichting Nepal heeft meerdere stichtingen overgenomen. Al meer dan twee jaar hebben we gesprekken met ze gevoerd en nu wordt in de loop van mei de definitieve datum van overname.

Aan de overgang zitten meerdere voordelen: Stichting Nepal heeft een kantoor in Kathmandu en de werknemers spreken Nepalees. Zij kunnen dus beter rechtstreeks contact hebben met het Bestuur van Ketaaketighar Nepal. Ook zijn op de hoogte van de wetten van het land. Wij als Nederlands Bestuur bezoeken het project eenmaal per jaar. Dit zal in de toekomst steeds moeilijker gaan gezien de gemiddelde leeftijd van ons Bestuur. Door meerdere controles en bezoeken zal het project er wel bij varen. En kunnen gemaakte afspraken gevolgd worden. Stichting Nepal heeft ook meerdere connecties met instanties, die mogelijk in de toekomst nog een bijdrage kunnen doen. Maar …..Ketaaketighar zal blijven bestaan en mogelijk komen er meer kinderen in het huis. Dit kan mede door uw hulp. Wij zijn dankbaar voor alle donaties die wij mochten ontvangen. En wij hopen dat U ook in de toekomst trouw blijft helpen. Voorlopig blijft ons rekeningnummer nog hetzelfde. Mocht dit gewijzigd worden dat krijgt U tijdig bericht. NL 06 RABO 0107679647 t.n.v. Stichting Ketaaketighar Nepaalma. Emotioneel blijven wij betrokken bij de kinderen in het huis. Onze penningmeester: Anneke van Veen blijft betrokken via deelname in de Raad van Advies.

Twee bestuursleden Thea en Ida hebben in maart het kinderhuis bezocht. Het was een warm weerzien. De verhalen over de 7 jongste kinderen zijn ons vooruitgegaan. Zij komen uit de Chepang , een achtergebleven gebied. In deze regio is het leven nog primitief. Een wc is er niet in de hutjes en de familie slaapt bij elkaar en in de winter rondom het vuur. Deze kinderen hebben wel erg moeten wennen aan de regels van het huis en van de school. Grote waardering voor Chamili, de moeder in het huis en voor Naresh, de “oncle” en de administrateur.

Chamili is heel lief voor de kinderen, maar wel heel duidelijk. De grote jongens: Binod, Paras, Aditay en Aaitaram helpen haar gelukkig goed. Als de kinderen uit school komen gaat eerst het schooluniform uit en daarna zit Chamili klaar met thee en een versnapering. (Op de foto alle kinderen bijeen bij de tafeltennistafel.)

Binod is de enige leerling die nog op de “privatschool” zit. Hij zit in klas tien en moet straks een landelijk examen doen. Dit schooljaar is het zwaarste van alle leerjaren en de leerlingen maken hele lange dagen. De overige kinderen hebben hun draai op de “gouvernementschool “gevonden. Met behulp van huiswerkbegeleiding ( door de vrouw van Naresh) gaat het goed op school. Inmiddels heeft Nepal het nieuwe jaar gevierd en zijn alle leerlingen over naar het volgend leerjaar.

De vier oudste meisjes, die nu klas elf en twaalf volgen, wonen niet meer in het huis. Rita en Manmaya wonen op een kamer in het hotel van de broer van Naresh. Zij gaan op de fiets naar school en buiten schooltijd helpen ze in de keuken en bij de bediening. Zo verdienen ze ook wat zakgeld. Samen met de hotelmanager hebben we regels opgesteld waar iedereen zich aan moet houden.

Tot onze verrassing is Manmaya getrouwd.Zij kwam terug uit de Chepang met een rode tika uit haar haar en over haar voorhoofd. Een teken voor de Nepalese vrouw dat ze gehuwd is. De meisjes van 18 jaar en ouder zitten tussen twee culturen in. Wij bieden ze de mogelijkheid om te studeren en een goede toekomst op te bouwen. Maar de familie en/of de dorpsgemeenschap vinden dat meisjes van die leeftijd getrouwd horen te zijn. In de dorpjes wacht hen een huwelijkspartner. En hoe moeilijk is het om tegen de wil van het dorp of familie in te gaan. Ook Suntali is inmiddels getrouwd. Zij mag van haar echtgenoot nog wel klas elf volgen. Tobang

Wij hebben ook ons project in de Chepangbergen bezocht. Wij hebben gezien hoe de moeders een maaltijd bereiden en alle kinderen een warme lunch krijgen. Hartverwarmend om te zien hoe de kinderen genieten van het eten. Ketaaketighar sponsort dit project nog een jaar en daarna hopen we dat het project zelfstandig door kan gaan. Wel hebben we nog een donatie kunnen doen voor een speelterrein bij de school. In het verleden is de school gebouwd op een gedoneerd stukje grond, maar speelterrein erbij is er niet. Nu zijn ze bezig met een rotsachtig gebied rond de school af te graven en een geëgaliseerd terrein voor de kinderen te maken.

Tilu, een dorpsbewoner, doet erg veel voor de ontwikkeling van dit gebied. Elk huis heeft nu, via een pijpleiding, water. Maar wij kunnen niet zien dat de kinderen er schoner uitzien. Ook de kleding is vaak kapot en vuil. Leiding in het dorp probeert via een betere hygiënische voorlichting hierin verandering te brengen.

Ida Dedding, secretaris